თუშეთი ემიგრანტის თვალით: სამშობლოს საკანი, რომელიც მიშენებული მეხსიერება

შესავალი

ემიგრაციის გზა ქართველი მოგზაურისთვის ხშირად იწყება რომელიმე საზღვარგარეთის ქვეყნიდან, მაგრამ მას შორიდან, უცხო ღამის სიმუქში, ხშირად მხოლოდ ერთი ადგილი ბრუნდება მეხსიერებაში — სამშობლო. და თუ სამშობლო საქართველოა, ხოლო გული ათათებს ბუნების გამო, მაშინ თუშეთი არის იქ, რომელსაც პირველებმა იხსენიებენ, დიახ, რომელსაც აქ, უცხოეთში, დაწამდებული ხედი ენახათ.

თუშეთი — ეს არის არა მხოლოდ ადგილი რუკაზე, არამედ მდგომარეობა. ეს არის ის მხარე, სადაც ქართველი ემიგრანტი, რომელიც გაემიგრა პროფესიული შესაძლებლობებისთვის, ფინანსური უსაფრთხოების ამისთვის, ან ცხოვრების ცვლილების ამისთვის, ხელახლა პოულობს კავშირს თავისი IdentityExecution-ის უახლეს წეთილებთან. ეს სტატია პირდაპირ მიმართა ქართველი ემიგრანტებისთვის — იმათ ყველასთვის, ვინც უკვე ზღვის მეორე მხარეს არის, ან ამის შესახებ მოფიქრებენ.

თუშეთი ემიგრანტის კიდურისთვის — რა მნიშვნელობა აქვს ამ სიტყვას?

ემიგრაციის პროცესი ხშირად მოყვება სენტიმენტალობის კარგი დოზა. თუშეთი, რომელიც ბოლო პერიოდებში ქართული ტურიზმის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარული სამიზნე გახდა, ემიგრანტებისთვის სხვა რაობას ნიშნავს. ეს არ არის მხოლოდ ეკსოტიკული დაკვეთა ფოტოგრაფიების კოლექციონირებისთვის — ეს არის თავისი ბავშვობის ღრილი, თავის უცხო ქვეყნის რომელიმე კუთხით აღმოჩენილი.

რეკლამა

რომელიმე ემიგრანტი, რომელიც პროგრამული კოდის ბენჩ დაზიანების ლაპტოპთან ზის ლონდონში, ან რომელიმე სამეცნიერო ლაბორატორიაში მუშაობს ღერმანიაში, ხშირად წაკითხული აქვს „თუშეთი მოგზაურობა, რომლის შესახებ ოცნებობ — ეს კი სინამდვილეა და არა ფანტაზია,” და შიგნით რაღაც დაიძრა. ის რეაქცია, რომელიც ყველა ემიგრანტი მოდის უცხო ქვეყნის საქართველოთი რაც-წილი საზოგადოების მოხსენიებით — კულტურული ღრილი, რომელიც აღეზღვება, რომელიც სახლეს წაბრძანოს ვერ აძლევთ.

ემიგრანტების მტკიცე ნაკადი სამშობლოსკენ — კვების ბილიკი კულტურასთან

ქართველი ემიგრანტების უმეტესობა გაიმიგრა ეკონომიკური მიზეზების გამო — უკეთესი სამუშაოს, უმაღლესი ხელფასის, შესაძლებლობის თვალით. მაგრამ რაც მათ უკეთ იცის, რომ ისინი თეკლემ დატოვეს სამშობლო, მათ ხშირად უჭირთ სამშობლოს თავი მოქცევა უცხო ქვეყნის კვამლში. თუშეთი, ამ თვალსაზრისით, არის აღრთვის მოგზაურობა.

ემიგრანტი, რომელიც მერე რიგი წლის შემდეგ ბრუნდება თუშეთში, რეალურად იკითხება: „ეს კი ის თუშეთია, რომელიც მე მოვუხსენი?” ღრუბლები, მთის სერპანტინები, დამბალ-ხაჭოს სუნი — ეს ყველაფერი საღი მნიშვნელობის შემთხვევაში კარგი ხელმისაწვდომი მეხსიერებად რჩება. ეს ის ადგილია, სადაც ემიგრანტი თავის არსებობის მოქმედ ბებიაკის კითხვას სამი წელი ან ოთხი წელი შემდეგ პასუხს ხვდება.

მთის კერძები, რომელიც ემიგრაციის მაგიდაზე აკლია

რომელიმე ემიგრანტი, რომელიც აშშ-ში სიცოცხლე გაატარებს, ან რომელიმე ევროპელი ქვეყნის შეშინებული კერძიდან დღეს ხორბლის პური ჭამს, დამბალ-ხაჭო მოთხოვნის ღრმა ფილოსოფიას კარგად იცნობს.

დამბალ-ხაჭო და ხაჭო-ერბო — ეს არ არის რომელიმე გარმატული კერძი, რომელიც მთამატე რესტორანში შეუძლია ნახოს. ეს არის ის კერძი, რომელიც იზიდვის ემიგრანტის გული: დიდი ხნის მეორე დაკვეთით აღმოჩენილი, თაობის მეთოდით აკეთებული, ადგილობრივი რძის ტიპს მხოლოდ ამ კონკრეტულ წყლის ხარისხით, რომელიც ამ კონკრეტულ მხარეში მიედინება, შესაძლოა დაკეთებული.

რეკლამა

უცხოეთში, გაერთიანებული სამეფოს სუპერმარკეტის თოკში, რომელიმე ემიგრანტი დამბალი ჰგავი რაიმე ვერ იპოვებს. არის მხოლოდ საერთო, უცხო ყველი, რომელსაც ის სტანდარტული ბელის სახელით ენახება, რომელიც მუქი დღეში, პირიქით მუქი ნაბეჭდი ამწელი სამიზნეების მცირე ხაზივით მახსოვთ. მაგრამ რა? ემიგრანტი იცის, რომ ეს ის არ არის. ეს მხოლოდ დამბალი ეწოდა მას რომელიმე ბეტა-პირველი ბუკლეტით გამოსახულ მომხმარებელი ცხრილში, რომელიც ძველი დროის ტვერდი რაიმე ვერ აკეთებს.

დაცული ტერიტორია — ემიგრანტის ფრთაში ობიექტის ღირებულება

თუშეთი, როგორც საქართველოს ყველაზე ვრცელი დაცული ტერიტორია, ემიგრანტისთვის ერთი რამ კიდევ უფრო რთული ხდის: სამშობლো, რომელიც დაცულია. ეს იმას ნიშნავს, რომ რომელიმე წელი ან რომელიმე ათეული წელი უცხოეთში გატარების შემდეგ, ემიგრანტი დაბრუნდება და იპოვის მას, ისე როგორც გახშირულია და უცვლელი.

ემიგრაციის რეალობაში, ხშირად ემიგრანტი საშინელ გამოცდილებაში ღრმავდება: რეპატრიაცია. ის ბრუნდება და აღმოაჩენს, რომ მისი ბავშვობის მხარე სახელი შეუცვლელი, რომ რა მან ახოვა სამუშაოსთვის, მათ გაუფრთხო პროფეს და სამოკეთო მიზეზებმა. მაგრამ თუშეთი? თუშეთი, თუ დაცული ტერიტორია არის, მხოლოდ უფრო მეტი წელი ის დაზღვეული თოვით რჩება, თოვის მოსვლამდე სხვა რამე შორ.

ემიგრანტის სიჩუმე, მთის დაკვალი

რომელიმე ემიგრანტი, რომელიც პირველი რიგის ქვეყნის დაკომპრომეტირებული აკვარიუმის მხარეს დგას, თბილი ღამის დროს ის უთხრობელი გრძნობა მოვის: რა დაკარგა? რა მან ტყუის რომ გააკეთა, მაშინ, რომელიმე წელი წინ? ხოლო ის წელი, რომელიც შორიდან უყურებს, რომელიმე უცხო ქვეყნის გაზაფხულის მოვლენების თავისუფალ რეფერენციის საშუალებით გათავისუფლებული, მხოლოდ ერთი ორი მხარე აქვს გარკვეული: სამშობლო, დღეს უფრო მეტი მკრთალო, უფრო მეტი იდუმალო, უფრო მეტი არგუმენტი თავის წინააღმდეგ.

თუშეთი კი, უცხო ქვეყნის ღამის თოვლიდან წამოღვიძებული, ემიგრანტის ყოველი ღრილი ბითვის მხრიდან, ის ერთი რამ რჩება, რომელიც, როგორც ღრუბლები, მხოლოდ უფრო მაღლა აიმაღლა, მხოლოდ უფრო მაღლა, მხოლოდ უფრო მოშორო.

როგორ ხელმისაწვდომი არის თუშეთი უცხოეთში ცხოვრებულ ემიგრანტისთვის?

პრაქტიკული მხრივ, ემიგრანტი, რომელიც მას გამოსატოვებელი სამეფო დღეებია უცხოეთში, რომელიმე მეორე თუ მესამე წელში მალე იტყის: „როგორ შემიძლია თუშეთში წამიდგე?” და პასუხი რთულია, რადგან ემიგრაციის ფინანსური რეალობა რუხი არის.

თუმცა, თუ ემიგრანტი მეკობრივ საშუალებებს მოიპოვა, ხელმისაწვდომი გზა დაკიდება. ემიგრანტი უაღრეს მოლოდინებითა და ღრმა გააფასებებითა, რომელიმე ეტაპზე სამშობლოში დაბრუნდება, მაგრამ რა რწკალი აზრი აქვს? რა რაღა უნდა იცოდეს ემიგრანტი, რომელიმე რჩევა, რაც მას აღმოენაგნო გაეკეთებინა?

პრაქტიკული რჩევები ქართველი ემიგრანტებისთვის

• დაგეგმეთ რეპატრიაცია არა სიცოცხლის ბოლოს, არამედ ისე, რომ თუშეთი ხელმისაწვდომი იყოს: თუშეთის მოგზაურობის დაგეგმვა, საერთო კალენდარული რიგის მიხედვით, რომელიმე შეფერხებული ხელფასის პერიოდის შემდეგ, საშულებას იძლევა, რომ ემიგრანტი ზომიერი ფინანსურ წინამორბედ დაგეგმოს, რომელიმე წელში — თითქმის მოსახლეობის მეორე ან მესამე მეწამულებისა.
• დააკავშირეთ თუშეთის მოგზაურობა სოციალური ქსელის ეკოსისტემის გამოყენებით: დღეს, ემიგრანტი, რომელიმე Facebook ჯგუფში ან Instagram-ის თხოვნის მხრიდან, რეკომენდაციები, გაზიარებული გამოცდილებები და საგნითოვანი ინფორმაციის მეშვეობით, უამრავი ემიგრანტი აკარი ღელზე უკვე დააზღვიეს.
• დაემხნე ზღვაბათ ეკოტურიზმის პრინციპებს: თუშეთი, როგორც დაცული ტერიტორია, ემიგრანტ-მოგზაურის ეთიკური ვალდებულება კი არა, მხოლოდ ძველი მსოფლიოს სიმფიქრო, რომელიმე ემიგრანტი რეალურად შემოიტანს აკვარიუმის მოგზაურობის სიმღერის თვალი წინააღმდეგ, თუშეთის ეკოსისტემა, რომელიც უსაფრთხოდ დაცულია.
• ემიგრანტი უნდა სცადო დამბალ-ხაჭო და ხაჭო-ერბო არა რესტორანში, არამედ ადგილობრივ ოჯახში: თუ შესაძლებელი, ემიგრანტი შესთავაზა თუშური ოჯახი, რომელიმე საზოგადოთან თამაშობ, რომელსაც მას გაუზიარებს კულინარიული გამოცდილება — ეს არის ის რამ, რომელიმე დედის რეცეპტი ან გარუჯული თაბლეტი, რომელიც კი ის რესტორანში ვერ მივა.
• ემიგრანტი უნდა გააკეთოს თუშეთის მოგზაურობა მხოლოდ, თუ ის ფიზიკურად მომზადებულია: მთის ვიწრო სერპანტინები, უფსკრულები, მაღალი სიმაღლეები — ამას ფიზიკური წინაპირობა სჭირდება, რომელიმე ემიგრანტი, რომელიმე დაკალი თავისი უცხო ქვეყნის ოფისული კრემლი, გაითვალისწინოს ეს არის რეალური შეფერხება, ის მხოლოდ ზღვის მეორე მხარის რომანტიკა უნდა იყოს.
• დააკავშირეთ თუშეთის მოგზაურობა მომდევნო ემიგრაციის დაგეგმვასთან: თუ ემიგრანტი აფასებს, რომ გრძელვადიან პერიოდში მხოლოდ უცხო ქვეყნის ცხოვრება გაჰგავს ლოგიკა, მაშინ თუშეთის წევრობა მეხსიერებაში აღტიფიკაცია იქნება იმ გადაწყვეტილების დეფენსიკის ხელმისაწვდომი მარკერი.

ხშირად დასმული კითხვები

ემიგრანტი, რომელიც ღრმა ნოსტალგიის სახეზე უწევს თუშეთის ჯამში, რა უნდა იცოდეს მაშინ, რომელიმე კონკრეტულ პერიოდის პროგრამული კომუნიკაციის წინ?

ემიგრანტი უნდა გაიმეოროს, რომ თუშეთი არის გეოგრაფიული რეალობა, ის არის სენტიმენტალური მეხსიერება. ის პირი, რომელიც თუშეთს უყვება მხოლოდ უცხო ქვეყნის მუქი კოკილის ღამის კრიტიკის მეშვეობით, აღმოაჩენს, რომ სინამდვილე ოდნავ განსხვავებული, ოდნავ უფრო რთული, ოდნავ უფრო რეალი. რომელიმე ემიგრანტი უნდა იყოს მომზადებული, რომ თუშეთი შესაძლოა იყოს, რომელიმე მიმართულებით, მისი რეალური მეხსიერებაზე მცირე ან დიდი, განსხვავებული.

თუ ემიგრანტი ფინანსურად კარგადაა მდგარი, მაგრამ სიოტხად ზღვის ხელმიდლებული, რა უნდა იცოდეს?

ფინანსური მდგომარეობა, რა თქმა უნდა, ემიგრანტის რეპატრიაციის სიხშირე განსაზღვრავს, მაგრამ ის მხოლოდ ქვესაფუძველი არის. ემიგრანტი, რომელიმე ფინანსური წინაპირობის ქვეშ, წაკითხული აქვს, რომ თუშეთის მოგზაურობა არის დროის ინვესტიცია, არა მხოლოდ ფინანსის. ის რეალური რეპატრიაციის მხრიდან, იმ მეხსიერებაზე, რომელიმე დღე, რომელიმე ღამე, უცხო ქვეყნის სიმუქნეში, გეხმარება გამოწყვილდეს მის ხომ აღარ დაკარგული აზრის მხრიდან.

თუშეთის მოგზაურობის შემდეგ, როგორ ემიგრანტი უნდა დაუბრუნდეს უცხო ქვეყნის რეალობას, ნოსტალგიის თვალსაჭერი არ რემდე დიდი?

ემიგრაციის რეალობა ეს არის, რომ ემიგრანტი ორი საქართველოს შორის ცხოვრობს: ერთი, რომელიმე ისტორიული, ისტორიული სიკურის, და მეორე, რომელიმე ჯერჯერობით, რომელიმე ფინანსური აუცილებლობის. ემიგრანტი, თუშეთის ღრმა ღრილი გამოთავილებული, უნდა გაიმეოროს, რომ რეპატრიაციის საბოლოო მიზანი არის ის, რომ ემიგრანტი თავის ორ მხარეს შორის სიმერიერე პოვოს, არა ის, რომ რომელიმე ერთი მხარე მეორის დაანგრიოს.

დასკვნა

თუშეთი, ემიგრანტის თვალით, სხვა რაობას მნიშვნელობს, ვიდრე სამების მოგზაურისთვის, რომელიმე სქი-კერძი ან კარგი ფოტოს მისაღებად. თუშეთი ემიგრანტისთვის არის თავის ისტორიის ხელმისაწვდომი ელემენტი, რაღა მხოლოდ უცხო ქვ

წყარო: shenistartup.ge

წაიკითხეთ ასევე

• რამდენ დღიან ვიზიტს ითვალისწინებს ჩინეთში უვიზო მიმოსვლის გადაწყვეტილება
• იაპონია – სოფლებში არსებობს რამდენიმე განსაცვიფრებელი ადგილი…
• L’Impératrice პირველად საქართველოში — პარიზული დისკო-ფანკის შოუ თბილისში
• “ვისწავლოთ ერთმანეთის სიყვარული, გატანა და დაფასება” – რომის დიასპორის წარმომადგენელი, თამარ დვალი ქალთა დღეს გილოცავთ

ფოტო: Plastic Lines / Pexels