თექით შექმნილი პორტრეტები: ქართველი ემიგრანტის შემოქმედებითი გზა

ქართველი ხელოვანი ხალხი ყველა ღირებული საქმით შორს მიდის. ეს განსაკუთრებით ეხება იმ ხელოვანებს, რომლებიც საზღვარგარეთ ცხოვრობენ და მათი კრეატიულობა გამოხატავენ ის რეჟიმში, რომელიც მათი გარემოცვა დაშვებს. ნინო გაფრინდაშვილის ისტორია – პირი, რომელმაც 46 წლის ასაკში თექით პორტრეტების შექმნა დაიწყო – წარმოსახვის ძალის, დამადგურებელი შეგნების და ახლანდელი ადამიანის უნდობლივი შესაძლებლობების ნათელი მაგალითია. მისი გზა რომ გავიხსენებთ, ეს ის სახელმწიფო პოლიტიკა, რომელსაც ემიგრანტი ქართველები უწყიან, უფრო კი – ის თავისუფლება, რომელიც კრეატიული პოფესიის ხელმისაწვდომობას განაპირობებს, მიუხედავად ასაკისა და გეოგრაფიული მდებარეობისა.

ქართველი ხელოვანი ახალი ქვეყნის პირობებში

ემიგრაციის ისტორიებში ხშირად გვხვდება ის მხნე, რომელიც აკეთებს ადამიანი ცხოვრების გასაჭირებლად. მაგრამ თითოეული ემიგრანტი, ზეწოდ ან შემთხვევით, თავის ხელმისაწვდომ შედეგში ხელოვანია. ნინო გაფრინდაშვილის ისტორია ეტყობა იმას, რომ კრეატიული პროცესი – თუ ის თექით არის, ხატვით თუ რომელიმე სხვა სახით – დაიწყება იმ მომენტში, როდესაც ადამიანი თავის შინაგან მოწოდებას აკრდილ გული აღმოაჩენს. ის, რომელიც ქართლის საზღვარგარეთ იმყოფება, რათა უკეთ ცხოვრება გამოიკვლიოს, განზე აკ ხელოვნება სახელმწიფო პოლიტიკার ფარგლებში ან ისინი განიხილავს შემოქმედებითი კვალიფიკაციის სახით. თუმცა, ის, რა კი თქმა უნდა, რომ ხელოვნება, ისევე როგორც ბიზნესი, დახელოვნებული უნდა იყოს.

თავისუფალი პროფესია საზღვარგარეთ

ქართველ ემიგრანტებს, რომლებიც თავისუფალი პროფესიით დასაქმეს, მნიშვნელოვანია იცოდნენ, რა დოკუმენტურ ფორმალობებთან უნდა გაკვეთილდნენ. თუ ემიგრანტი ხელოვანი ან ფრილანსერი გაქვთ რეგისტრირებული, ეს ყველაზე ხშირად ხდება ის ქვეყნის შესაბამისი გადასახადების დაკეცვის აუცილებლობის პირობებში, სადაც იყო ხელოვანი მუშაობს. თუ ქართული ხელოვნება საზღვარგარეთ ყიდა ხდება, ეს სავალდებულოა, რომ ხელოვანმა იცოდეს, არის თუ არა დამატებული ღირებულების გადასახადი (VAT) შესაძლო, ან სხვა რეგიონალური გადასახადი. ეს არის ის დოკუმენტური კონტექსტი, რომელშიც მოდის ნინო გაფრინდაშვილის პორტრეტები – თუკი ისინი ერთხელ ალექს უჩვეულო ხელოვნება ხდება, მაშინ ის არის ის, რაც დოკუმენტირებული უნდა იყოს.

ქართული ხელოვნების ეხპორტი და სოციალური ქსელი

თეკით მზადებული პორტრეტები, რომელთაც ნინო ქმნის, ის ხელოვნების კატეგორიაში მოხვდება, რომელიც ადვილად დისტანციურად ხდება წარმოდგენილი და გამოხატული. სოციალური მედია – ინსტაგრამი, ფეისბუქი და სხვა პლატფორმები – გახდა ეს სადაც ქართველი ხელოვანი ემიგრანტი პირდაპირ აკავშირდება პოტენციური ক্রেতებთან მსოფლიოს მასშტაბით. ნინო ის სახელმწიფო ნახსენია, რომ მისი სოციალური ქსელის პოსტებმა დიდი მოწონება თქვა, რაც საბაზო ბაზას ქმნის მისი ხელოვნების გავრცელებისთვის. ამ პერსპექტივიდან, ემიგრანტ ხელოვნებმა უნდა გაითავისონ, რომ ინტერნეტი უფრო გადაწყვეტილი აქტივობის სფერო, ვიდრე ფიზიკური ლოკაციის ტოპოგრაფია. გამუშაობებული კონტენტი, რეგულარული პოსტი, ფოტო-დოკუმენტაცია რა პროცესის – ეს საშუალებებია, რომელთა გამოყენებაც ემიგრანტ ხელოვნებმა კვლავ უნდა გაიკეთოთ.

რეკლამა

ასაკი და ხელოვნება: სიმ არ დაკი

ნინო 46 წლის ასაკში დაიწყო თავისი კრეატიული გზა. ეს ქვეშ ხაზს ვუსვამთ ის მნიშვნელოვანი ფაქტი, რომ ემიგრაცია და ხელოვნება ეს არაა მხოლოდ ახალგაზრდებული ფენის სამუშაო. ქართველი ემიგრანტი, მიუხედავად ასაკისა, შეუძლია რეალიზირება გაუწიოს კრეატიული აქტიურობებს, რომლებიც მათ მხნადობის დროს არ ებელეთა. ამ სფეროში არის უფლება ხელმისაწვდომი, განსაკუთრებით თუ კრეატიული პროცესი დიდი ხარჯების საჭიროებელი არ არის. თექი, ზოგადი მასალები, ინტერნეტი – ეს ის რესურსებია, რომლებიც უფრო ხელმისაწვდომია ერთხელ ვიდრე ხატვის კოლეჯი ან დაფინანსების აუცილებლობა.

რელიგიური დეკორ და კულტურული გარემოცვა

ნინო თავის მუშაობაში რელიგიურ თემებსაც მოიხმარს, რომელთა აქვთ ღრმა მნიშვნელობა მისი სახელმწიფო და კულტურული არსისთვის. თუ ემიგრანტი ხელოვანი ქმნის რელიგიური ხელოვნება (ხათი, სხვა რელიგიური ობიექტი), ეს რამდენიმე განსხვავებული რეგულირების ქვეშ შეიძლება მოხვდეს, დამოკიდებული იმ ქვეყნის კანონებზე, სადაც იმყოფება. ზოგიერთი ქვეყნის მუშაობის კოდექსებში შეიძლება იყოს განმარტებები, თუ რელიგიური ხელოვნება დაცული უნდა იყოს კოპირაიტის ან სხვა ინტელექტუალური საკუთრების კანონებით. მას შემდეგ, რაც რელიგიური ხელოვნება აქვს კანონის ლიმიტი გარკვევილ რეგიონებში, ემიგრანტ ხელოვნებმა უნდა შეწამოთ, თუ რა კონკრეტულ დოკუმენტებში იხელი ირის მათი შექმნების თემატიკის შესახებ.

ოჯახი, მხარდამჭერი და ემოციური კაპიტალი

ნინো ისტორია ყოვლისმთავარი პირებს აჩვენებს, რაც ხელოვნებაში აუცილებელია – ოჯახის მხარდაჭერა, მეგობრების შეფასება და სოციალური კრიტიკა. ემიგრანტი ხელოვანი არის ხშირად იზოლირებული მსოფლიო, საიდანაც წავიდა, თუმცა ის, რის მეშვეობით რჩებამ კავშირი და ემოციური მხარდამჭერი, არის ოჯახი და სოციალური ქსელი. ნინოს ოჯახი მხარს უჭერს მის კრეატიულობას, რასაც ის უფრო იმცნებს, თუ მისი ნამუშევრების წარმოდგენა სოციალური მედიაში ხდება. ემიგრანტ ხელოვნებმა უნდა გაითავისონ, რომ ეს ემოციური კაპიტალი აღურ შერჩეულია – გადაწყვეტილი უნდა იყოს მოზიდული, აღძრელი და რეალიზირებული.

პრაქტიკული რჩევები ქართველი ემიგრანტებისთვის

• თუ თქვენ ხართ ხელოვანი ემიგრანტი, რომელიც კრეატიული პროფესიით დასაქმეს, დარეგისტრირეთ თვენი საქმიანობა აგებული ქვეყნის სახელმწიფო სტრუქტურებში, რათა თავიდან აიცილოთ მომავალი გადასახადის პრობლემები.
• სოციალური მედია გამოიყენეთ აქტიურად – ეს არის თქვენი ღია პორტფოლიო, რომელიც პოტენციური ბიზნესმენებს და ბრიტანელი კრებული წვდება დაუშედეგი დროს.
• ხელოვნების წარმოების დროს განიხილეთ ლიცენზიის და კოპირაიტის სამართალი, განსაკუთრებით რელიგიური თემის შემთხვევაში, რათა თქვენი ხელოვნება სწორედ დაცულია.
• კავშირი ღერძავდით აგებული ქვეყნის კულტურული ორგანიზაციებით – ხშირად ისინი ხელს უწყობენ ქართველი ხელოვანი ემიგრანტებს პლატფორმის აწყობაში.
• თქვენი ოჯახი და მეგობრებს პატიოსნად დაუკითხეთ თქვენი ნამუშევრებს და მაქ მეთოდოლოგიას გამოიყენეთ დაზუსტებული რეკომენდაციებისთვის.
• თუ დიდი ხელოვნება ხართ მხოლოდ ქართული ენის მეშვეობით, ინგლისური ან სხვა ენებში გამოითქვით თქვენი მხნადობის უტოლობა, ხელოვნებისთვის ენა უმნიშვნელო კარ ხშირად.

ხშირად დასმული კითხვები

თუ ემიგრანტი ხელოვან კვლავ საკუთარი ქვეყნის ამ განთავსება მაქვს, რა უნდა გავაკეთო?

ამ სიტუაციაში, თქვენ უნდა დაკონტაქტდეთ აგებული ქვეყნის დაბეგვრების სამსახურთან, რომელიც ხელოვანი ემიგრანტებმა ხშირად გამოიყენებენ, რათა განისაზღვროს, თუ რა გადასახადი გვემცა ის შემოსავალი, რომელსაც თქვენი ხელოვნება გენერირებს. დეკლარირება საჭირო უნდა იყოს, თუკი თქვენ ის სტუდენტი ხელოვანი არ ხართ.

რა თქმა უნდა, თუ ემ ხელოვნება დაკოპირებული ხდება და გამოყენებული მოდის მენტორის მტკიცებით?

ეს კეთილი კითხვა ემიგრანტ ხელოვან მოთხოვეთ აქართევის ადმინისტრაციაში ან კოპირაიტის სამართლებრივი ღირებულების გასაკითხად, თუ თქვენი ხელოვნება ფიზიკური კოპირაიტის დაცვის ქვეშ იბილობს აგებული ქვეყნის კანონებით.

რეკლამა

კიდევ რა კი შეიძლება გავაკეთო, რათა უკეთ გაირკვეთ ხელოვნება და ემიგრაციის საკითხი?

ემიგრაციის კითხვებისა და ხელოვნების აღიარების გამო, დაკავშირდით თქვენი ქვეყნის კულტურული უსაფრთხოების მოწვევით, რომელიც ხშირად აქვთ ემიგრანტ ხელოვნებებთან სპეციალური პროგრამა რა დახმარება ხელოვნებაში ემიგრაციის დროს.

დასკვნა

ნინო გაფრინდაშვილის ისტორია ღრმა რეზონანსი აქვს ქართველი ემიგრანტი ხელოვანი ფენის შორის. ის ასახავს, რომ ემიგრაცია არ არის მხოლოდ ძიება ეკონომიკური უსაფრთხოებისთვის, არამედ ეს არის ის სპეციალური პერიოდი, რომელშიც ადამიანი მის ხელოვნებას გახსნილ ხელებს იკრავს. თექი, ღრმა ფოკუსი, დროთან გამოცდილება – ეს არის იმ ინსტრუმენტებია, რომელთა გამოყენებაც ხელოვანმა დაიწყო, რათა თავის ხელოვნება გამხნადოს. ემიგრანტი ქართველი, რომელიც კრეატიული პროფესიის მოძებნაში დგას, უნდა დაკვირვებული იყოს მის ხელმიწვდოmill რესურსებზე – თავის ოჯახის მხარდამჭერზე, სოციალური ქსელის უზარმაზე, დოკუმენტურ კანონებზე და, ყველაზე მნიშვნელოვანი, თავის გონებაში დაჭერილი მოწოდებაზე. თუ ის გაკეთებული იქნება სწორედ, ემიგრაციის ბარი აგრეთვე იქნება ის სამშენებლო, რომელშიც ხელოვნება აღმოჭენ დარწმუნებული იმ იმედით, რომ ის საკუთარი კულტურის სკვერში აღმოჯდება.

წყარო: sheniganatleba.ge

წაიკითხეთ ასევე

• აშშ-ს ღირშესანიშნაობები – ქართველი ემიგრანტების ტურისტული გზამკვლევი
• რატომ გაუქმდა ქუთაისის აეროპორტიდან “ვიზეარის” დაგეგმილი ფრენები?
• რისი წაღებაა მნიშვნელოვანი, როდესაც სამოგზაუროდ მიდიხარ – მითების გამოცხადება
• პარიზის შესახებ 7 მითი, რომელიც თქვენს მოგზაურობას აზიანებს

ფოტო: Josh Eleazar / Pexels