ცნობილი ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი ნანუკა ჟორჟოლიანი, პროფესორი გიორგი ფხაკაძე და გამოჩენილი ექიმი ციცინო შურღაია ერთად დაკრებულ სტუმრულ საღამოზე ბავშვობის წლებს იხსენებდნენ. მათი კავშირი ბევრად უფრო ღრმაა, ვიდრე ჩვეულებრივი მეგობრობა – ის ფესვებმდე იღრმება წყალტუბოში, სადაც მათი ბიოგრაფიები სულისკვეთად ხვეწილი იყო. ამ განსაკუთრებულ შეკრებაზე ისინი გახსნილი გული წილხულ იმ პერიოდზე, როდესაც ცხოვრება და გაკვეთილი ერთ სივრცეში მოხდებოდა, ხოლო ოჯახური ნაკლებობა უფრო ღრმა დამოკიდებულებებს ქმნიდა.
იხილეთ ასევე: წყალტუბო — გზამკვლევი უცხოელი სტუმრებისთვის (G Tour).
კონversation-ის ღირებულება კი სწორედ იმაში მდგომარეობს, რომ ის ცხადყოფს, თუ როგორი ფუძემდებლური ძალა შეიძლება იყოს სხვის რწმენა, ზოგადად – დიდ წელთაჟამს, როდესაც ადამიანი ყველაზე მომწესიანო და ამობურცული ხელმძღვანელობის საჭიროებაში ჩამწვდება. გიორგი ფხაკაძის მამიდა, იზა ფხაკაძე, არის ის ფიგურა, რომელმაც ეს რჩევა საჭირო იქმნა – ისეთი ქალი, რომელიც პროტოტიპი გახდა სამართალსაზოგადოების განმსაზღვრელ მოძღვრებაში.
იზა ფხაკაძე – ბავშვობის აკვილონი
გიორგი ფხაკაძე თავისი მამიდის აღწერისას რომ ამბობს, რომ „იგი იყო მარგარეტ ტეტჩერის მსგავსი ქალი საქართველოში”, ის ამ სიტყვებში მხოლოდ ფიზიკური მსგავნება კი არა, არამედ აზრის მკრთალობას, ხასიათის დიდხელიანობას და უაკრძალო ამბიციის გარკვევილ აღქმას მესაზობელ. იზა ფხაკაძე წყალტუბოს ბნელ წლებში ისეთი ბელი იყო, რომელიც არ აკმაყოფილდა გარშემო მყოფ სიმწირის დესპოტიზმით. ის ააღებ რამ სხვა ხედვა, ხოლო ხელშემშემტევი ხელი რომელიმე მომავალ თაობის წამოწყებისთვის.
იზა ფხაკაძის გავლენა მისი ბიოლოგიური შვილების მიღმა ფიქრობდა. მისი დაძმა გიორგი ფხაკაძე, რომელიც სხვა ოჯახში ხდებოდა აღზრდილი, მისი სულისკვეთი სიფრთხის დაკიდებლობის მოთხოვნის ობიექტი გახდა. რაც სამაგიეროდ გახდა გიორგის ხორბალი – მის მიუხედავად, იზა წამუდმებ იმეორებდა, რომ მისი ძმის შვილი იმდენად უღირსი ნიშნავს სუფთა, რომელიც წარჩინებით სწავლობდა, რომ დიდხელი დანიშვულება უელოდელი წარსულის მოწინააღმდეგო იყო.
ბავშვობის რჩევის ზეწოლა და მომავლის დხმობა
ნანუკა ჟორჟოლიანი გაამჯობინებს, რომ იზა ფხაკაძე ის მომენტი იყო, რომელიც გიორგის ზეთიდ გამონეკლისხდა. როდესაც უმრავლესობამ შეიძლება უბრალოდ ხედვა დაკარგოს კიდეც, იზამ პირიქით: ის გააჩენა ხელის სიმძლავრე, რომ გიორგი ფხაკაძე მხოლოდ ჯამი არა, არამედ ისტორიის განმახორციელებელი გახდეს. ის წლები, რომელშიც გიორგი იმყოფებოდა წყალტუბოში, მხოლოდ ღირსეული განათლების ახსნა კი არ არის, არამედ ის გულის გრძნობა, რომელიც თანამედროვე მმართველობის კომპრომისების უღირსია.
იზას წინმჭვრელი შენიშვნებ, სადაც იგი აღნიშნავდა დაძმის გიორგის აკადემიური დაკვეთის წარმატებას, არა არის ღია სიტყვება – ეს იყო პირდაპირი აღთქმა. ეს იყო ის ხელის შეკრება, რომელიც მთელი სიცოცხლის მანძილზე აერთელვა არ უშვებდა ღირსეულობის შესახებ უმცროსი თაობის ზეწოლას. გიორგი ფხაკაძე, რომელიც ამჯამად პროფესორი და საზოგადოებრივი ინტელექტუალი გახდა, ძირითადად შეიძლება იყოს იზის უმოკლესი სიტყვების ქარვის ხილი.
პოლიტიკური ფონი და გამომჩენი ჩრდილი
როდესაც გიორგი ფხაკაძე საუბრობს „იმ ბნელ წლებზე”, ის აცხადებს ის პერიოდი, რომელიც საქართველოს ისტორიაში აღმბარი უმწაფოების და გარკვევილი ღირსეულობის წინააღმდეგობის იყო. იზა ფხაკაძე ამ მუქი ხეტიელი კონტეკსტში საკუთარი სინათლის კერა გახდა. ის არა მხოლოდ ოჯახის წევრი იყო, არამედ მოკიდებული ფილოსოფივი ქვესკნელი, რომელიც ხელმძღვანელობის საჭიროებას აკმაყოფილებდა მაშინ, როდესაც სხვებმა კი თავი მოიარ.
გიორგი ფხაკაძე, რომელიც დღეს საზოგადოების თავმჯდომარე ფიგურა გახდა, ის საფუძველი ზუსტად იზას ზღვრებსა და მის უღელი ნდობას მოთხოვნილობს. რა შეიძლება ღრმად დამხმარე იყოს ის, რომ იზას ცოდნა ხელმისაწვდომი იყო გიორგის ჭკურ განათლებაზე დელიბერაციულ მოკიდებელთა უკ არა, არამედ კაცის უნივერსალურ კაპიტალზე მდগომარი.
ნანუკა ჟორჟოლიანი – მეორე თაობის ხედვა
ნანუკა ჟორჟოლიანი, რომელიც მდებარეობს ამ ოჯახის კიდეც კი წყალტუბოში, იმ საღამოს თავის აღჭურვილობით ახალი სინათლე მოაქვს. მისი დაკვირვება მხოლოდ ისტორიული გამოკვლევა არ არის, არამედ ის უფრო ღრმა სოციალური რეალობა, რომელიც ხელმძღვანელობის ქმედების მნიშვნელობას გვიჩვენებს. როგორც თავად ჟორჟოლიანი აღნიშნავს, იზა მოჩვენებული იყო, რათა აღუთქვა დიდხელი მომავალი, რომელიც ხელსაყრელი იყო მას ბიოლოგიური შვილი არ ყოფილიყო.
ნანუკას ზღვრული მოწოდება „ის იყო უნიკალური, არაჩვეულებრივი ქალი” პირდაპირი მედკმა აღაზრებული ხელმძღვანელობის სიმბოლო. ის კი სიტყვა ბილეთი არაა, არამედ ის რჩევა, რომელიც გიორგი ფხაკაძე თავის ხორბლის ბიოლოგიაში შეიწოვა, და რომელიც ახლა, მისი პროფესიული რეალიზაციის შემდეგ, აღიარება ღრმა მადლობის სახით აპირებს.
პრაქტიკული რჩევები
- ოჯახის კავშირის მნიშვნელობის აღიარება: გიორგი ფხაკაძის მაგალითი გვიჩვენებს, რომ მოდგილი ლიდერობა და კერძო წახალისება შეიძლება მომდინარე იყოს უახლოესი სოციალური გარემოდან. თუ სახლში ხელმძღვანელობის წინმოდელი არსებობს, ის ღრმადი ემოციური რეზონანსი იძლევა.
- უმცროსი თაობის პოტენციალის დაზოგვა: იზა ფხაკაძე არ აკმაყოფილდა საზოგადოების წინმრიცხულებით. მასთან კომუნიკაციაში მის დაძმა გიორგი ფხაკაძე ეხმარებოდა, რომ წინასწარი სიმცირე ხელი აღმოუდგა. წაახალისეთ ახალი თაობა, რომ მათ საკუთარი მხედელობის გზა იპოვოს.
- ვერბალური დამხმარე მოთხოვნის ძალა: იზამ რომ ამბობდა დაძმისშვილ გიორგზე, რომ მისი წარმატება აზრს ატყვევდა, ეს უფრო ღრმა ფსიქოლოგიური მხარდაჭერა იყო. სიტყვები, როცა ჩხუბიანი, ღრმა რჩევისადმი გარდაიქმნებიან.
- სოციალური მხარდაჭერის ქსელის აგება: ნანუკა ჟორჟოლიანი ასევე ამის ნაწილი იყო. მეზობელი კავშირი, რომელიც ოჯახური ქსელის მიღმა ხსნელი, ერთიანად მოქმედი სიმტკიცე უბიძგებს ბავშვობის აღზრდასა და მოწაფეობაში.
- ისტორიული კონტექსტის კარგად გაცნობა: „ბნელი წლები” – გიორგი ფხაკაძის ფრაზა – მხოლოდ რომანტიკული აღწერილობა არ არის. ის ისტორიული ფიქრებული დინამიკის გარკვევილი აღსაბამება. თუ
ფოტო: https://kaboompics.com/ / Pexels
