ათენის უძრავი সম্পত্তির ბაზარი ბოლო წლებში ღრმა ტრანსფორმაციის გარშემო გადის, რომელიც განსაკუთრებულად აღსაზრდელია ბინების ქირის სფეროში. დიდი ურბანული ცენტრების გარემოში სადაც ათენი მდებარეობს, გასაქირავებელი და გასაყიდი ბინების რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა, ხოლო მათი ფასები ამ დროის განმავლობაში დამახასიათებელი ზრდის ტენდენციას აჩვენებს. ეს ფენომენი, რომელიც პირველ რიგში დაკავშირებულია ეკონომიკური ფაქტორებისა და ღირებულების ზრდასთან, თანდათან ხდება უფრო და უფრო მწვავე საზოგადოებრივი საკითხი, რომელიც აკმაყოფილებელ მდგომარეობას ასახავს საბერძნეთის საცხოვრებელი ფონდის კუთხით.
საბერძნეთის სამთავრობო სტრუქტურებმა დიდი შფათობა გამოთქვა ვითარების გაუმჯობესების საჭიროების შესახებ, რადგან ქვეყნის კანონმდებლობაში რეალურად არ არსებობს მექანიზმი, რომელიც უძრავი სম্পত্তির ფასებს რეგულაციის სახელმძღვანელო პრინციპით აკონტროლებს. ამ მიზეზით მთავრობა სხვადსხვა სახის პროგრამებსა და ინიციატივებს ატარებს, რომელთა მიზანია ჩვეულებრივი ოჯახებისთვის სტაბილური და ხელმისაწვდომი საცხოვრებელი პირობების უზრუნველყოფა. ამ ყველაფლის ფონზე კრიტიკულად მნიშვნელოვანია იმის ცოდნა, თუ რა ფასებით ხდება ბინების დაქირავება ათენის სხვადსხვა უბნებში, რა პირობები ელის უცხო ან ადგილობრივი ბომჯი მოსახლეობის წარმომადგენელ დაქირავებლებს.
ღირებულების ზრდის მაშინাობა და ბაზრის შეკუმშვა
უძრავი см্পত্তির ბაზარში ხდებული უარყოფითი ტენდენციები განსაკუთრებულ აკუტობას აღწევს გასაქირავებელი ბინების სეგმენტში. ამჟამად დოკუმენტირებული მონაცემებით, ათენის უძრავი სम্পত্തის ბაზარში გასაყიდი ბინების რაოდენობა 40 პროცენტით შემცირდა, რაც უკვე თავის თავზე მოწმობს იმის შესახებ, რომ მათემატიკური კოეფიციენტის თვალსაზრისით ბაზარი ხდება უფრო და უფრო მცირე და ფიქსირებული. ამ პარალელურად, გასაქირავებელი ბინების რაოდენობაც 37 პროცენტით თვალშესაჩინოდ შემცირდა, რაც უშუალო თქმით ნიშნავს რომ ქირების ბაზარი ხდება უფრო კომპეტიტიული და მცირე შერჩევის პირობებში ფუნქციონირებს. ეს ორი სიტუაცია ერთად ქმნის პერფექტულ გარემოს, სადაც ხელმოუსაზრელი ფასდადგენის მოდელი უკითხავად იძლევა მაქსიმალური მოგების მიღების შესაძლებლობას დაქირავებელებს.
ბიზნეს აქტივობის დაქვემდებარება ბაზარზე განაპირობებს ასევე იმას, რომ მას პარალელურად აკრძალულია რეგულაციული ეტიკეტის პირობით მოსახლეობის დაცვა. ამ სიტუაციის პირობებში, მოსახლეობის უმეტესობა, განსაკუთრებით დაბალი და საშუალო შემოსავლის კატეგორია, აღმოჩნდება აკიდურ პოზიციაში, სადაც მათ აღარ აქვთ არჩევანი ხელმისაწვდომი საცხოვრებელის პოვნისას.
ქირის განაკვეთები უბნების მიხედვით
ათენის სხვადსხვა უბანი მკვეთრად განსხვავდება ერთმანეთისგან ის თვალსაზრისით, რა ფასებით ხდება ბინების დაქირავება. ჩრდილოეთ გარეუბნებში არსებული სიტუაცია თითქოს უფრო მწვავე პოლიტიკა აჩვენებს, სადაც 80-დან 110 კვადრატული მეტრის ფართობის მქონე ბინების 90 პროცენტი (10-დან 9) ქირაობს 800 ევროს ზემოთ თვეში. ეს რიცხვი თავის თავზე აკმაყოფილებელია უკვე იმ ფაქტით, რომ საშუალო ოჯახისთვის ასეთი თანხა წარმოადგენს თავიანთი მთლიანი შემოსავლის დიდ ნაწილს, ხშირად 40-დან 50 პროცენტამდე.
დასავლეთ გარეუბნებში მდგომარეობა იოდნო უკეთ გამოიყურება, თუმცა მაინც ისაჭირა. აქ გასაქირავებელი ბინებიდან ზუსტად ნახევარი (10-დან 5) ფასიდან იწყება 700 ევროდან თვეში და ზემოთ. ეს ნიშნავს რომ თუნდაც დასავლეთ გარეუბნებში, რომელიც ჩვეულებრივად უფრო ეკონომიური ითვლება, სჯობს ითქვას რომ ბაზარი დიდი მერე დაბალი ღირებულების ბინებს გვთავაზობს.
ათენის ცენტრალური ნაწილი, უფრო მეტად კი, აღმოჩნდა კრიტიკულ მდგომარეობაში. აქ 100 გასაქირავებელი ბინიდან 65 ბინის ფასი აჭარბებს 700 ევროს თვეში. ეს ტერიტორია, რომელიც ისტორიულად ითვლებოდა ის წერტილი სადაც ყველაზე მეტი რესურსი კონცენტრირდება, ახლა გახდა ის სცენა სადაც ბაზარი აღმოჩნდა ყველაზე აუკეთესი სოციალური შედეგების თვალსაზრისით.
სამხრეთ გარეუბნებში მდგომარეობა შეიძლება აღწერილი იქნას როგორც ყველაზე კრიტიკული. აქ გასაქირავებელი ბინებიდან 80 პროცენტი (10-დან 8) ფასიდან აჭარბებს 800 ევროს თვეში, რაც ყველაზე მაღალი პროცენტი ათენის რომელიმე უბნის შორის. პირაეუსის ტერიტორიაზე, რომელიც თავისუფლად შეიძლება დაკლასიფიცირდეს როგორც ანტიპოდი ცენტრის, კი იქ მხოლოდ 50 პროცენტი გასაქირავებელი ბინებიდან ფასავს 700 ევროს ზემოთ, მაგრამ ეს მაშინვე უთხრობს რომ პირაეუსიც საკმაოდ ძვირი გახდა უკანასკნელ წლებში.
ეკონომიური ვარიანტები და მათი ჭეშმარიტი ფასი
მათთვის, ვინც ეძებს უფრო ეკონომიური და ხელმისაწვდომი ვარიანტებს, ბაზარი მთელი სიმართულით მოითხოვს აკრძალული მოზეზოდლის კუთხით. რელატიურად ეკონომიური ითვლება ის ბინები, რომელთა ქირა განაკვეთი იყოფა 550 ევროს და 600 ევროს შორის თვეში. თუმცა უფრო მეტი აქტივობის საჭიროა, რადგან მხოლოდ რიცხვითი მნიშვნელობის გაცნობმა არაკომპლეტური სურათი გვაძლევს. ითვლებოდა რომ ის ბინები, რომელთა ქირა დაბალი ღირებულებით ხასიათდება, მაშინვე დაკავშირებული იქნებოდა კატეგორიულად სხვა პრობლემებთან, რამდენადაც დაკარგული რემონტი და ზოგადი ბინის მდგომარეობა.
ეს პრედიქცია რეალობაში ხორბლდება. რაც შეეხება ამ სამეკლოს ქვეშ მოსახვევილი ბინებს, როგორც მოხსენებული იყო, ის აშენებულია 1980 წლის წინ, აქვს რა ითქვა რომ მათ უკან დაცემული აქვთ სახელმწიფო კაპიტალური რემონტი ან სხვა სახელმწიფო მხარდამჭერი სერვისი. ამ ბინების უმეტესობამ უკან დაშორებული აქვს დიდი რემონტი, კიდეც აქვს კარგი შეძლებლობა რომ აღმოჩნდეს სხვადსხვა ტიპის პრობლემების წინაშე, რომელიც უშუალოდ ახდენს გავლენას ხმელმწერთა ყოველდღე კომფორტზე. სიტუაციის ეს კუთხე ღრმად უნდა იქნეს გამოკვლეული პოტენციური დაქირავებლებით, რადგან შეიძლება იმ შემთხვევაში, დაბალი ფასი სოციალურ თვალსაზრისით მეტი სხვა რიცხვების თვალსაზრისით უფრო მეტი ხარჯების წინაპირობა იყოს, როგორიცაა საყოფა კარგად შენარჩუნების თვალსაზრისით.
სამთავრობო ღონისძიებები და რეგულაციის აუცილებლობა
ქვეყნის ხელმძღვანელობამ გააკეთა რიგი ღონისძიებების დაწყება, რომელიც დაკავშირებულია ბინების ქირის უკონტროლო ზრდის დასაბამს. თუმცა, ფაქტი, რომ საბერძნეთში არ არსებობს ისეთი კანონმდებლობა, რომელიც უძრავი სম্পত্তის ფასებს დეკლარაციულ დონეზე აკონტროლებს, ამ ღონისძიებებს თავიანთ ეფექტურობასთან დ
ფოტო: Uiliam Nörnberg / Pexels
