საზღვარგარეთი ცხოვრებული ქართველი სპორტსმენი: საერთაშორისო წარმატება და დამოქმედება

ქართველი ემიგრანტებისთვის საერთაშორისო სპორტულ კარიერაში ჩართვა უნიკალური შესაძლებლობა წარმოადგენს. თუმცა, ეს გზა რთული გამოწვევებითა და იურიდიული კომპლექსობით სავსეა, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც ემოციონალური ტვირთი და ოჯახური ისტორია ნაჭუჭში ჩალაგებულია. პარამკლავჭიდელი მარინე ფუტკარაძის ისტორია – ბავშვთა სახლში გაზრდილი, სმენის პრობლემებთე ბრძოლული, მსოფლიოს მრავალჯერ ჩემპიონი – ამ რეალობის მხილველი ილუსტრაციაა. ის წარმოადგენს თეზისის ვერბალიზაციას, რომელიც დღეს უპრიორიტეტეს აქვს ემიგრანტული საზოგადოების ხილვაში: უსახლკარი ბავშვიდან პირი, რომელიც ოთხი კედელს უკან თავს უფის, შეთავაზებულია გახდეს ქვეყნის ღირსების პირი, საერთაშორისო აკვამიდან განსხვეულად, უსახლკარი მდგომარეობაში რა თქმა უნდა.

ემიგრაციული კონტექსტი და სპორტული ინტეგრაცია

საქართველოდან საზღვარგარეთ მყოფი ან უცხო ქვეყნებში მუდმივი ვიზიტორი ქართველი ემიგრანტებისთვის თავისი საკუთარი შესაძლებლობების პოვნა ხშირად რთულია. კერძოდ, თუ ემიგრანტი ფიზიკური ან სენსორული შეზღუდვის მქონე ადამიანია, სპორტული კარიერის განვითარების გზა ვიწრო გამოდის. მარინე ფუტკარაძის შემთხვევა გვაჩვენებს, რომ სამომავლო სპორტული კარიერა შეიძლება დაიწყოს არსებული სოციალური ინსტიტუტებიდან – ბავშვთა სახლიდან, სიროტეების დამცველი ორგანიზაციებიდან ან სოციალური რეაბილიტაციის ცენტრებიდან. ეს აკვამი მხოლოდ საქართველოში არ არის დახმარებული, არამედ კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია ის ფაქტი, რომ საერთაშორისო პარასპორტის ორგანიზაციები და ფედერაციები აქტიურად ეძებენ ნიჭიერ ადამიანებს სხვადსხვა დემოგრაფიული ჯგუფებში.

ქართველი ემიგრანტებისთვის, რომლებიც დისაბილიტი პირი არიან, საერთაშორისო პარასპორტის კომპეტიციებში მონაწილეობა თავისარი შეზღუდვის ამოიკვეცვის საშუალება წარმოადგენს. არსებობს საერთაშორისო ორგანიზაციები, რომლებიც მხარს უჭერენ პარალიმპიელების კარიერას, მედიკალური მხარდამჭერი და ტრენინგის ლოჯისტიკა ითავსებენ. ეს კი სხვა საქმე კი არ არის, თუ არა გარკვევილი სისტემა, რომელიც საზღვარგარეთ მყოფი ქართველი სპორტსმენებისთვის კარიერის შემოქმედებაში დამატებითი მხარდამჭერი ხელი ხდება.

პარალიმპიური სპორტი და ქართველი სპორტსმენების ღირებულება

პარალიმპიური თამაშები – მკლავჭიდა, ღელვებით მუშაობის სპორტი, სხვა ადაპტაციური აქტივობები – წარმოადგენს ისეთ დარგებს, რომლებშიც ქართველი ემიგრანტებმა მსოფლიო დონეზე შედეგი მიაღწიეს. ეს ის არ არის, რომ ქართველი დისაბილიტი პირი ღირებული არის მხოლოდ საქართველოში, არამედ მსოფლო ზე. რა თქმა უნდა, საქართველოს მიერ საერთაშორისო ჩემპიონატებში გაგზავნილი ნაკრებები მიიღებს ფინანსურ დახმარებას, რაც პრემიებისა და კოტირებებში გამოიხატება. ეს კი გულისხმობს, რომ ქართველი სპორტსმენი, რომელიც კიდეს ემიგრანტულ კონტექსტში ცხოვრობდა თუ განზაცხრებული იყო, შეიძლება მიახლოვდეს სახელმწიფო ფინანსური აღიარების პოტენციალის მიმართ.

რეკლამა

მარინე ფუტკარაძის შემთხვევაში, მკლავჭიდის ფედერაციის პრეზიდენტმა აღმოაჩინა მის უნიკალური უნარი ბავშვთა სახლებში. ეს უამრავჯერ გამეორებული ნიმუში არის: ემიგრანტი ან მისი მსგავსი სოციალურად მოწყვეტილი პირი აღმოჩნდება სისტემის გარიგებაში შემთხვევით, შეიძლება აღმოჩნდეს დიაგნოსტიკური გზით (როგორც ეს სმენის მოწყობილობის შემთხვევაში იყო), თუ უბრალოდ რეკრუტირდებოდეს. აქ ყველაზე მნიშვნელოვანი კითხვა ის არის, რომ ემიგრანტი პირი თუ რა გზით უდგა სპორტის კარიერის მიღწევას, თუ რა ორგანიზაციები მხარს უჭერენ და რა უფლებითა და ვალდებულებით ხელმძღვანელობენ.

საერთაშორისო პარასპორტის ორგანიზაციები და ქართველ ემიგრანტთა კავშირი

საერთაშორისო პარალიმპიური კომიტეტი (International Paralympic Committee – IPC) და დაკავშირებული ნაციონალური ორგანიზაციები აწყობენ რეგულარულ ჩემპიონატებს, რომლებშიც საქართველოს ეროვნული ნაკრებები მონაწილეობენ. თუ ქართველი ემიგრანტი ამ სპორტებში კომპეტენტურია, თანაც მისი საზღვარგარეთ ცხოვრება ხელს გარტყეს სიმძლავრის მკაფიო გაჩენას, მაშინ სულ აშკარაა, რომ იქ პერსპექტივა ნაკლები არის. ამიტომ, მნიშვნელოვანია, რომ დიასპორა (ემიგრანტული ქართველი საზოგადოება) იცოდეს, რომ ნაციონალური სპორტის ფედერაციებთან კავშირი და საერთაშორისო ორგანიზაციებზე დამოკიდებულება შესაძლებელია მხოლოდ ქართული პასპორტის მეშვეობით ან საქართველოს ოფიციალური წარმომადგენლობის საშუალებით.

პარალიმპიური თამაშებში ქართველი ემიგრანტი სპორტსმენი რეგისტრაციის პროცესი აუცილებლად მოითხოვს: (1) ოფიციალური ნაციონალური ფედერაციის გაჯერებულობა, (2) სამედიცინო დოკუმენტაციის დადასტურება (დისაბილიტის კატეგორია და მუშაკობის ფენა), (3) საქართველოს მიერ წარმოდგენილი თამამი პერტინენტობა. ეს კი გულისხმობს, რომ საზღვარგარეთ მყოფი ქართველი ემიგრანტი, რომელიც პარალიმპიური სპორტით სიამაყოს ფლობს, უნდა მოიძიოს კავშირი ქართული ორგანიზაციებთან, რაც ხშირად რთული ბიუროკრატიული პროცესი გამოდის.

კარიერის განვითარება და ფინანსური მხარდამჭერი

ემიგრანტი პარასპორტსმენის კარიერის განვითარება მოითხოვს კონკრეტულ ფინანსურ რესურსებს. მარინე ფუტკარაძის თქმით, იგი ექვსი წელი ატკiced ფულს თავისი დამოუკიდებელი ბინის შესაძენად, რაც აჩვენებს, რომ პარასპორტის დარგში კარიერის ზრდა და სტაბილური პერმანენტური ცხოვრება უმნიშვნელოვან რამ არ არის. ამან თავი დაგნეს მარცხენა და მარჯვნივ თანაბარი ხელოვნებით (ორივე ხელით) ასპარეზობის უნარი.

საქართველო მხარს უჭერს წარმატებული პარამკლავჭიდელებს და მკლავჭიდელებს ფინანსური ჯილდოების საშუალებით. როგორც ხელმძღვანელმა განაცხადა, მსოფლიოს ჩემპიონატის ოქროს მედლის მფლობელი პირი იღებს 17.000 ლარს, ვერცხლის მფლობელი – 8.500 ლარს, ხოლო ბრინჯაოს – 5.100 ლარს. ახალგაზრდა მკლავჭიდელებისთვის ეს ფიგურები ნაკლებია (5.100, 3.400 და 1.700 ლარი შესაბამისად). ეს ჯილდოები ლოგიკური წაბინე დამატებითი მოტივაციის სერის რიცხვი. თუმცა, ემიგრანტი სპორტსმენი, რომელიც საქართველოს გარეთ ცხოვრობს, შეიძლება ექმნას გადასახადი პრობლემები ან ფინანსური ტრანსფერის სირთულე. ეს ის აკვამია, რომელშიც აუცილებელი ხდება იმის ცოდნა, რომ კიდეს ფინანსური დაფინანსება ზუსტად როგორ და რომელი წესით უნდა შედეს ეს ფულის რეპატრიაციის პროცესი.

რეკლამა

საქართველოს პასპორტი და საერთაშორისო დამოწმება

ქართველი ემიგრანტი სპორტსმენი აბსოლუტურად დამოკიდებულია ქართული პასპორტის სამართებლობაზე, რათა მონაწილეობა მიიღოს ქართული ნაკრების წევრად. პარალიმპიური კვაოტა არ ყალის ღირებულებით გადაითვლება; კანონი კრძალავს ნებისმიერი მუნიციპალიტეტის ან ორგანიზაციის მიერ ისეთი რეგისტრაციის, რომელიც მედიუმიზირებული არ არის. ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ემიგრანტი ან შემოდგომის კატეგორიის ქვეშ მყოფი პირი შეიძლება ჰქონდეს მნიშვნელოვანი სპორტული უნარი, მაგრამ არ ხელოვდეს პასუხისმგებელი პირებთან რეგისტრაციის კისრების მიმართ.

მას რა თქმა უნდა, თუ ქართველი ემიგრანტი რომელიმე სხვა ქვეყნის მოქალაქე გახდა, სიტუაცია რთული ხდება. პარალიმპიური კომიტეტი არ ყალის ღირებულებით ასე გამეორებულ განწესებას ხელმძღვანელობს, რომელ ნიშნავს ის ფაქტი, რომ საერთაშორისო კონკურენციაში იცხადი პირი მხოლოდ ერთი ქვეყნის წარმომადგენელი შეიძლება იყოს. თუ ქართველი ემიგრანტი უკრაინელი მოქალაქე გახდა, მაგალითად, იგი თუ ოკეანოს იმ მხარეს მოიღებს მედალი, ეს ქართული ისტორია აღარ არის.

მეთოდოლოგია მოწვევისა და რეკრუტირების გზით

ქართველი ემიგრანტებისთვის მაღალი ღირებულების სპორტში კარიერის დაწყება ხშირად დამკვიდრებული სისტემებთან კავშირიდან იწყება. რაკი ფედერაციები აქტიურად ეძებენ ნიჭიერ ადამიანებს, შესაძლებელია, რომ ემიგრანტი, რომელიც დისაბილიტი ფიზიკური ან სენსორული კატეგორიის ქვეშ მოითხოვს, აღმოჩნდეს რაიმე საერთაშორისო ჩემპიონატის ღირებულების ოპერაციულ უსიმ. ეს ხშირად ხდება საზოგადოებრივი განცხადებების ან სოციალური მედიის მეშვეობით. ემიგრანტი, რომელიც ცდილობს მონაწილეობა მიიღოს, უნდა იცოდეს, რომ არსებობს რომელიმე ღირებული დაკავშირებული პირი თვის ქართულ ფედერაციებში, რომელიც შეიძლება გაცნობიოს მხარდამჭერი ადამიანი, რომელი მოემ ოქროს სხვადსხვა დომიკილის მიერ.

წარმატების ფსიქოლოგია და სოციალური ინტეგრაციის რეაბილიტაცია

მარინე ფუტკარაძის ისტორია ასევე წარმოადგენს ერთი უმნიშვნელო ასპექტის გამაჯორებას – წარმატების ფსიქოლოგია. ბავშვთა სახლში გაზრდილი, სმენის შეზღუდვის მქონე პირი, რომელიც თავის ფიქრთან ბრძოლობდა, შეიძლება აირეკოს ეგზისტენციალური დაუთმელი დაკარგვის ქვეშ. ეს კი არის ის მთავარი რე, რომელსაც ემიგრანტი სპორტსმენი ხშირად განიცდის. საერთაშორისო კমპეტიციაში წარმატება შეიძლება მოთხოვნის გამოწერა და სოციალური ინტეგრაციის რე-რე-დეზაკტივაციას მოხდეს.

ემიგრანტი სპორტსმენი, რომელიც კარიერის კულმინაციაში მოადგა, ხშირად ახდენს გარკვევილ პროფესიონალური ზეწოლას და ღირებულების ზღვარ. რა თქმა უნდა, როდესაც იგი აქვეყნებს წარმატებას, საქართველოში გრიმიდან სახელმწიფოს დაღები იბეჭდება, რეპუტაცია აკისრებოდა, და კიდევ უფრო სტიკი მხარდამჭერი სამედიცინო პერსონალი. ეს ის აკვამია, რომელშიც საერთაშორისო სპორტული კარიერა არ გინდა მხოლოდ პირადი სახელმწიფოების გადამწერი, არამედ უფრო მეტი ღირებულების კელი სოციალური პერიმეტრი.

ემიგრანტული საკითხავი და დაბრუნება

დიდი ნაწილი ქართველი ემიგრანტებისა, რომლებიც საერთაშორისო სპორტში განსხვეულებული კარიერა აქვთ, დაბრუნდებიან საქართველოში. მარინე ფუტკარაძე არის ტიპიური მაგალითი ამ ფენომენისა. ის გაბრუნდა ოქროს მედლით და ახლა მწვრთნელის კვალიფიკაცია აქვს, სხვა ბავშვებს ეხმარება. ეს ის კი არის, რომელიც აცხადებს დაბრუნების არა მხოლოდ ბიოლოგიური, არამედ სოციალური გაგებაში. ემიგრანტი, რომელიც ყოფილა წარმატებული, შეიძლება გახდეს მენტორი, მასწავლებელი, თუ რაიმე სახის კვალიფიკაციის გამკარნახელი. ეს უდაბლესი კინეტიკის გაფართოება არის, რომელიც ემიგრანტული ზეწოლის უსიერ რე-რე-კალიბრაციას კარნახობს.

პრაქტიკული რჩევები ქართველი ემიგრანტებისთვის

• დაკავშირდით ქართული სპორტის ფედერაციებთან – კერძოდ მკლავჭიდის ან პარამკლავჭიდის ფედერაციასთან, აცნობეთ თქვენი უნარი და ინტერესი. კონტაქტი შეიძლება დაამყაროთ ოფიციალური საიტებიდან ან სოციალური მედიის საშუალებით.
• შეაგროვეთ ყველა სამედიცინო დოკუმენტაცია, რომელიც დასტურდებადი იყო თქვენი ფიზიკური ან სენსორული კატეგორია. ეს აუცილებელია პარალიმპიური კვალიფიკაციის გაგებაში.
• დაიცვი თქვენი ქართული მოქალაქეობა. თუ საზღვარგარეთ მოქალაქე გახდით, ეს კი ქართული ნაკრების წარმომადგენლობის საშუალებას აკვიცდება.
• იძებნეთ სპონსორები და მხარდამჭერი ორგანიზაციები, რომლებიც ფინანსირებენ ემიგრანტ სპორტსმენებს. ხშირად არსებობენ მიქროგრანტები ან სტიპენდიები დისაბილიტი ადამიანების კარიერის განვითარებისთვის.
• გააკეთეთ ვიდეო თქვენი უნარის დემონსტრირებისთვის. საერთაშორისო ფედერაციებმა უმეტეს შემთხვევაში აღიარებენ ონლაინ მასალებს და ხშირად ახორციელებენ რეკრუტირებას ისეთი კენჭი სხ

  წყარო: sheniganatleba.ge

  წაიკითხეთ ასევე

  • მერაბ დვალიშვილმა შონ ო’მალი დაამარცხა და UFC-ს საჩემპიონო ქამარი კარიერაში მეორედ დაიცვა
  • შუმერების მიერ შეცვლილი დროის აღქმისა და გაზომვის მეთოდები
  • გულგრილად ვერ ჩაუვლით სვანურ გასტრონომიას ათენში – ლუშნუს სამზარეულო დაუვიწყარ გემოებს გპირდებათ
  • საავტობუსო ზოლი ემიგრანტებისთვის: რა უნდა ვიცოდეთ სასკოლო ტრანსპორტის ახალი წესების შესახებ
  FacebookTwitter

  ფოტო: Ron Lach / Pexels