ხშირად გვგონია, რომ ევროპაში კომფორტული ცხოვრების მთავარი კრიტერიუმი მხოლოდ ეკონომიკური კეთილდღეობაა. რეალურად კი, ემიგრანტის ჯანმრთელობა და ფსიქოლოგიური მდგომარეობა ბევრად უფრო მრავალფეროვან და რთულ ფაქტორებზეა დამოკიდებული.
მითი: ყველაზე ძვირი ქალაქები ყოველთვის ყველაზე კომფორტულია
მრავალი ფიქრობს, რომ ციურიხის ან ჟენევის მაღალი ფასები ავტომატურად ნიშნავს კომფორტს. ეს წარმოდგენა ხშირად მედიაში გავრცელებული მაღალი ხელფასების შესახებ ინფორმაციას ეფუძნება.
რეალობა: ევროკავშირის კვლევების მიხედვით, გდანსკი და ლაიფციგი ისეთივე კმაყოფილებას იძლევა, როგორც შვეიცარიის ძვირადღირებული ქალაქები. მთავარი ფაქტორი ცხოვრების ხარისხია და არა მხოლოდ ფასები.
მითი: გერმანიაში ყველგან ერთნაირად კომფორტულია
ბევრ ქართველ ემიგრანტს ჰგონია, რომ გერმანიის ნებისმიერი ქალაქი კარგი არჩევანია. ეს წარმოდგენა ქვეყნის ზოგად რეპუტაციას უკავშირდება.
რეალობა: ლაიფციგი და როსტოკი საუკეთესო ათეულში არიან, მაშინ როცა ბერლინი და ფრანკფურტი ამ სიაში ვერ მოხვდნენ. ხშირად პატარა ქალაქები უფრო მაღალ ცხოვრების ხარისხს სთავაზობენ.
მითი: სკანდინავიური ქალაქები ყოველთვის საუკეთესოა
სკანდინავიის შესახებ გავრცელებულია აზრი, თითქოს ყველა სკანდინავიური ქალაქი იდეალურია ემიგრანტებისთვის.
რეალობა: კოპენჰაგენი და სტოკჰოლმი მართლაც ტოპ ხუთეულში არიან, თუმცა ხარჯები ყოველთვის არ ამართლებს მოლოდინს. სამედიცინო მომსახურება და ინტეგრაციის პროცესი არც აქ არის მარტივი.
მითი: აღმოსავლეთ ევროპა ყოველთვის ნაკლებად კომფორტულია
ბევრ ქართველს ჰგონია, რომ აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნები ცხოვრების ხარისხით ჩამორჩებიან. ეს წარმოდგენა ძველი სტერეოტიპებიდან მოდის.
რეალობა: გდანსკი მესამე ადგილზეა, ხოლო კლუჟ-ნაპოკა ათეულშია. ამ ქალაქებში ცხოვრების ხარისხი მაღალია და ხარჯები შედარებით დაბალია.
მითი: დიდი ქალაქები ყოველთვის უკეთესია
ემიგრანტები ხშირად ირჩევენ დედაქალაქებს, რადგან ფიქრობენ, რომ მეტი შესაძლებლობა ექნებათ. ეს მოსაზრება გასაგებია, მაგრამ ყოველთვის არ ამართლებს.
რეალობა: გრონინგენი, რომელსაც დაახლოებით 200 ათასი მცხოვრები ჰყავს, მეორე ადგილზეა. პატარა ქალაქები ხშირად უზრუნველყოფენ უკეთეს ყოველდღიურ კომფორტს და ადვილ ინტეგრაციას.
მითი: ცხოვრების ხარისხი მხოლოდ ხელფასზეა დამოკიდებული
ბევრი ემიგრანტი მხოლოდ ხელფასებს აქცევს ყურადღებას და მთლიან სურათს ვერ ხედავს. ეს მიდგომა ხშირად შეცდომაში შეჰყავს.
რეალობა: ცხოვრების ხარისხს განსაზღვრავს ტრანსპორტი, ჯანდაცვა, განათლება, უსაფრთხოება და დიასპორის მხარდაჭერა. ყველაზე კმაყოფილი მაცხოვრებლები აფასებენ კომპლექსურ კეთილდღეობას.
მნიშვნელოვანი დასკვნები:
- ქალაქის ზომა ხშირად უკუპროპორციულია კომფორტთან
- აღმოსავლეთ ევროპის ქალაქები ახალ შესაძლებლობებს სთავაზობენ
- ცხოვრების ხარისხი მხოლოდ ეკონომიკურ მაჩვენებლებზე არ არის დამოკიდებული
ევროპაში პოზიტიური ცხოვრების შესაძლებლობები მხოლოდ დედაქალაქებით არ შემოიფარგლება. პატარა და საშუალო ქალაქები ხშირად ემიგრანტებს უკეთეს ყოველდღიურ კომფორტს სთავაზობენ.
ფოტო: Diego F. Parra / Pexels
