ექსკლუზიური ინტერვიუ ქართველ ხელოვან მილანა თოდუასთან – “ჯერ კიდევ ჩემი დიდი პაპის საწოლში მძინავს და ეს ფაქტი მახარებს”
ავტორი: ანა ილურიძე
sheniemigranti.ge გთავაზობთ ექსკლუზიურ ინტერვიუს ახალგაზრდა ხელოვან მილანა თოდუასთან, რომელმაც პროფესიული საქმიანობის მნიშვნელოვანი პერიოდი ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაატარა… მილანა ჩვენს მკითხველს საკუთარ ისტორიას უამბობს:
– მოგესალმებით მილანა, გთხოვთ გვიამბეთ თქვენს შესახებ…
-გამარჯობა, მე გახლავართ მხატვარი. მოსკოვში დავიბადე და 10 წლის ასაკში ნიუ-იორკში გადავედი საცხოვრებლად. ამ ფაქტმა მთელი ჩემი ცხოვრება შეცვალა…
ძალიან ჩავერთე ნიუ-იორკის ხელოვნების კულტურაში და ჩემი სიყვარული ხელოვნებისადმი გაგრძელდა – ჩავაბარე უნივერსიტეტში ხელოვნების მიმართულებით, სადაც შევისწავლე ხატვა, გამოქანდაკება, ფოტოგრაფია, დიზაინი, ბეჭდური მოდა და მთლიანად ჩავერთე კრეატიულ სამყაროში…
სწორედ ამას ვაკეთებ დღესაც თბილისში, ვცდილობ მას განსხვავებული, უნიკალური, გასაოცარი და სრულიად ახალი სახე მივცე. რაც შეეხება აქ ცხოვრებას, მე ნახევრად ქართველი ვარ, ჩემთვის ძალიან კარგი გრძნობაა, ვიცხოვრო იქ, სადაც მამაჩემი გაიზარდა. ბებიაჩემი აფხაზეთიდანაა, მისგან ბევრი ინფორმაცია მაქვს იქაური ცხოვრების შესახებ.
– თავდაპირევალად რამ გადაგაწყვეტინათ ისეთ მხატვრული მრავალფეროვნების მიმართულებით წასულიყავით, როგორიცაა ხატვა და ტატუ არტისტობა?
– რადგან მსურდა ხელოვნების ყველა ფორმის გამოცდილება მიმეღო. მე არ ვარ, უბრალოდ, მხატვარი, მე ვარ ტატუ არტისტი, დიზაინერი, ხელოვნების მოყვარული, მოქანდაკე, შემოქმედებითი წარმოსახვის უნარის მქონე ადამიანი. ერთი იარლიყის ქვეშ ვერ მოვაქცევ საკუთარ თავს, რადგან ხელოვნების ყველა ფორმა მიყვარს. ფანქრით ხატვიდან დაწყებული ფრესკის მოხატვამდე.
– როგორ პოულობთ შთაგონებას ასეთ მრავალფეროვან მხატვრულ დისციპლინებში და როგორ გავლენას ახდენს ისინი თქვენს შემოქმედებაში?
– მე, უბრალოდ, ვცხოვრობ… ვხვდები სხვადასხვა მხატვარს, რომლებიც შთაგონებას მაძლევენ ან შთაგონება შეიძლება მივიღო ინტერნეტის მეშვეობით, სადაც ვხედავ, რომ ვიღაც აკეთებს რაღაც მაგარს, შესაძლოა ექსპერიმენტალურსაც, მთავარია, რომ ცდილობს რაღაცის შექმნას და არ წყვეტს სვლას. ყველა ჩვენგანი ერთმანეთს იდეებს ვუზიარებთ, ვქმნით როგორც თანამედროვე პროექტებს…
– პროექტი ან ნამუშევარი, რომელიც, თქვენი აზრით, საუკეთესოდ წარმოადგენს თქვენს მულტიდისციპლინურ მიდგომას ხელოვნებისადმი?
– ასეთი უამრავია. ზოგადად მე მიყვარს აბსტრაქციისა და რეალიზმის კომბინაცია.
-ასეთი მრავალფეროვანი ინტერესების მქონე ადამიანისგან როგორიც თქვენ ბრძანდებით, საინტერესო იქნებოდა საკუთარი ინტერიერის დიზაინის ან იმ იდეების გაზიარება, რომელსაც საკუთარი სახლისთვის განიხილავთ…
-მართალი გითხრათ, მხოლოდ 23 წლის ვარ და ამაზე ჯერ არ მიფიქრია. მე მინდა უბრალო ცხოვრებით ვიცხოვრო. მადლიერი ვარ, რომ მაქვს საწოლი, საჭმელი და ტანსაცმელი. სრულყოფილ ცხოვრებას არ ვეძებ, საკმარისია ვიყო ბედნიერი. შესაძლოა ერთ დღეს, როცა ჩემი ოჯახი მეყოლება, ეს ყველაფერი შეიცვალოს, თუმცა ახლა, ჯერ კიდევ, ჩემი დიდი პაპის 90-იანი წლების დროინდელ საწოლზე მძინავს და მე ეს ფაქტი ძალიან მახარებს.
– რა გავლენას ახდენს სხვადასხვა კულტურა და ლანდშაფტი თქვენს მხატვრულ ხედვაზე და თემის არჩევანზე?
-ის, რასაც ყოველდღიურად ვხედავ ჩემ გარშემო, გავლენას ახდენს ჩემს მხატვრულ პრაქტიკაზე, მაგალითად, განსხვავებული ტრადიციები და მენტალიტეტი…
-შეგიძლიათ, გაიხსენოთ თქვენი პირველი ნამუშევარი, რომელმაც თქვნში განსხვავებული ემოციები გამოიწვია?
-ამაზე პასუხის გაცემა მიჭირს…
–თქვენი საყვარელი ფერი, რომელსაც ნამუშევრებში იყენებთ და რატომ?
– ყვითელი – იმიტომ, რომ პოზიტიური და ნათელია, მზესავით.
-საინტერესოა, მხატვრული ნიჭისა და გამოცდილების ასეთი ფართო სპექტრის მქონე ადამიანს, რა მისწრაფებები და სამომავლო გეგმები გაქვთ?
-წარმოდგენა არ მაქვს… სადაც ცხოვრება წამიყავნს, მეც იქ წავალ. არაფერს ვგეგმავ, უბრალოდ, ვცხოვრობ და სიამოვნებას ვიღებ იმ ცხოვრებისგან, რომლის ტკბობის შანსიც ყოველდღიურად მეძლევა…
