ამერიკის შეერთებული შტატები რჩება ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული დანიშვარი ქართველი მოგზაურებისთვის, საქმიანი პირებისთვის და ტურისტებისთვის. თუმცა, აშშ-ში შესვლის პროცესი მოითხოვს დეტალურ გაფრთხოვებას და ზუსტი დოკუმენტაციის წარდგენას. B-1/B-2 ვიზა, ანუ არასაიმიგრაციო ვიზა, არის ყველაზე ხშირად გამოყენებული ვიზის კატეგორია პირებისთვის, რომლებიც აშშ-ში დროებით მოგზაურობის გეგმა აქვთ. ეს ვიზა მოიცავს ორ განსხვავებულ დანიშვარს: საქმიანი ვიზიტები (B-1) და რეკრეაციული მოგზაურობა (B-2), თუმცა უმეტეს შემთხვევაში, ორი კატეგორია გაერთიანებული იყო ერთ ვიზად.
აშშ-ის იმიგრაციული სისტემა დაფუძნებულია მკაცრი წესებზე და კანონებზე, რომლებიც დიზაინერი იყო ქვეყნის უსაფრთხოების დაცვისა და ლეგალური იმიგრაციის რეგულირებისთვის. B-1/B-2 ვიზის განმცხადებელმა უნდა დაამტკიცოს, რომ მის აშშ-ში დამოსახლების განზრახვა არ აქვს და რომ ის დროებით ვიზიტის გეგმა აქვს. ეს წინააღმდეგობრივი მოთხოვნა, სახელწოდებით „214(b) ვარაუდი”, ნიშნავს, რომ კანონი სავარაუდოდ ითვლის ყველა განმცხადებელს იმიგრაციის განზრახვის მქონეთ, სანამ მათ საპირისპირო დამტკიცება არ უთხრან.
B-1/B-2 ვიზის გამოყენების სფეროები
B-1 ვიზა განკუთვნილია სპეციფიკური საქმიანი დაკავებულობებისთვის, რომლებიც არ ითხოვენ თავად სამუშაოს შესრულებას ამერიკის ტერიტორიაზე. B-1 ვიზა გაიცემა პირებზე, რომლებიც აშშ-ში კონსულტაციას გადიან საქმიან პარტნიორთან, მონაწილეობენ სამეცნიერო, საგანმანათლებლო, პროფესიულ ან საქმიან შეხვედრებში ან კონფერენციაზე, აგვარებენ ქონებრივ საკითხებს, აწარმოებენ სახელშეკრულებო მოლაპარაკებებს ან ჩასწვდებიან ოფიციალურ მიზნებს. ამ ვიზის მქონე პირმა არ შეიძლება დაიკომიტოს საშემოდგომო სამუშაოები, რომელიც აშშ-ის წინააღმდეგობაა.
B-2 ვიზა, პირიქით, გამოიყენება რეკრეაციული ხასიათის მოგზაურობებისთვის. ეს მოიცავს ტურიზმს, მეგობრების ან ნათესავების მონახულებას, სამედიცინო მკურნალობას, მონაწილეობას სოციალური ხასიათის ღონისძიებებში, ძმური ორგანიზაციების შეხვედრებში ან მომსახურების ხასიათის საქმიანობაში. B-2 ვიზა საშუალებას აძლევს პირს ბეჭდში ყოფნას სასიამოვნო მიზნებისთვის, თუმცა, უმთავრესი იქ არის, რომ ეს ვიზა ემპლოიმენტის უფლებას არ მოცემულია.
პრაქტიკაში, უმეტეს შემთხვევაში, ამ ორი ვიზის კატეგორია გაერთიანებული იყა ერთ ვიზის ფორმატში, რომელიც B-1/B-2 სახელით ცნობილია. ეს გაერთიანება პროცესს უმარტივებს ისე, რომ განმცხადებელმა არ უნდა გაირჩიოს ზუსტი კატეგორია, თუ ის გარკვეული ხარიხი დროის განმავლობაში პირველ და მეორე დანიშვარ კატეგორიებშიც შეიძლება მოქმედებდეს.
კრიტიკული უსაფრთხოების კითხვა: 214(b) ვარაუდი
ამერიკის იმიგრაციის კანონი შეიცავს კონკრეტულ პრინციპს, რომელიც იცნობილია როგორც 214(b) ვარაუდი. ეს ნორმა სახელმწიფო დეპარტამენტის კონსულარული ოფიცერებს მის პრეზუმიციას აძლევს, რომ B-1/B-2 ვიზის ყველა განმცხადებელი აშშ-ში დარჩენის ნიეტს ფარავს. ეს მნიშვნელოვანია: განმცხადებელი აკომილია დაამტკიცოს, რომ ეს ვარაუდი მცდარია.
კონსულარული ოფიცერი განიხილავს რამდენიმე ფაქტორს, რათა დადგინოს, არის თუ არა განმცხადებელი დროებითი ღმერთით ან იმიგრაციული დაზღვევით მოტივირებული. ამ ფაქტორებში შედის:
დროებითობის საკითხი: განმცხადებელმა უნდა დაამტკიცოს, რომ მისი აშშ-ში ყოფნის მიზანი მკაფიოდ დროებითი. ეს შეიძლება მოიცავდეს კონკრეტული თარიღის ღებას (მაგალითად, ბიზნეს კონფერენციის ღებას ან ნათესავთან სტუმრობის ნაჭლი მეცადინეობას).
ფინანსური შესაძლებლობა: განმცხადებელმა უნდა ჩაეტანოს მტკიცებულება, რომ მას ჰქვს საკმარისი ფინანსური რესურსი, რათა დაფაროს ყველა მოსალოდნელი ხარჯი აშშ-ში ყოფნის განმავლობაში. ეს შეიძლება მოიცავდეს ბანკის ანგარიშის გამოშემატებლებს, სახელფასო დებეტებს, ან სპონსორის წერილებს.
სოციალური და ეკონომიკური კავშირები: განმცხადებელს უნდა აქვს საკმარი სოციალური, ოჯახური ან ეკონომიკური კავშირი თავის დაბადების ქვეყნის ან რეზიდენციის ქვეყნის მიერ, რომ მას გარანტია მიცემული აქვს, რომ ის დაბრუნდება აშშ-ის ვიზიტის დასრულების შემდეგ.
B-1/B-2 ვიზის აპლიკაციისთვის საჭირო დოკუმენტაცია
B-1/B-2 ვიზის გამოფენილებისთვის აპლიკანტმა უნდა წარადგინოს კონკრეტული დოკუმენტების სერია. ამ დოკუმენტაციის სხმატობა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორია აპლიკაციის წარმატების უზრუნველსაყოფად.
DS-160 ფორმა: ყველა განმცხადებელმა უნდა შეავსოს არასაიმიგრაციო ვიზის ელექტრონული განაცხადის ფორმა, სახელწოდებით DS-160. ეს ფორმა შევსებული უნდა იყოს ონლაინში, აშშ-ის სახელმწიფო დეპარტამენტის ოფიციალურ ვებსაიტზე, და ეს ფორმა განმცხადებელმა უნდა წარადგინოს გასაუბრების მომენტში. DS-160 ფორმა მოითხოვს დეტალურ ინფორმაციას განმცხადებელის პირადი ისტორიის, აშშ-ში ვიზიტის მიზნის, ოჯახის ინფორმაციის, პროფესიული ფონის და სხვა მნიშვნელოვანი ინფორმაციის შესახებ.
მოქმედი პასპორტი: განმცხადებელმა უნდა აქვს მოქმედი პასპორტი, რომელიც გამორჩენილი იყო არამეტი, ვიდრე აშშ-ში ვიზიტის დროს პლანირებული ყოფნის დროის გარდა სულ მცირე ექვსი თვით. ეს მოთხოვნა განკუთვნილია იმისთვის, რომ განმცხადებელი შეძლოს დაბრუნებული ქვეყნებში დაბრუნებას მისი პასპორტის ვადის გასწვეტის შიშის გარეშე. თუ პასპორტში ერთზე მეტი პირი ჩაწერილია (რაც ხშირია გაერთიანებული ოჯახის პასპორტებში), თითოეული პირი, რომელიც ვიზას მოითხოვს, უნდა შეტანილი იყოს ცალკე განაცხადი.
ფოტოსურათი: განმცხადებელმა უნდა წარადგინოს ერთი (1) ფოტოსურათი, რომელიც გადაღებული იყო ბოლო ექვსი თვის მანძილზე. ფოტოსურათის ზომა უნდა იყოს 2 დიუმი 2 დიუმი, ან სამეტრიული სისტემაში 5 სანტიმეტრი 5 სანტიმეტრი. ფოტოსურათი უნდა იყოს ფერი, გარკვევილი პირის გამოსახულებით, და უნდა შეესაბამებოდეს აშშ-ის ვიზის ფოტოსურათის სპეციფიკურ პარამეტრებს, რომელთაც განსაზღვრული აქვს სახელმწიფო დეპარტამენტი.
ვიზის განაცხადის მოსაკრებელი: განმცხადებელმა უნდა გადაიხადოს არასაიმიგრაციო ვიზის განაცხადის არაანაზღაურებად მოსაკრებელი. ეს თანხა უნდა გადახდილი იყოს ადგილობრივ ვალუტაში, ხოლო განმცხადებელმა უნდა წარადგინოს ქვითარი, რომელიც ადასტურებს, რომ ეს გადახდა შესრულებული იყო. დაზღვეული დოკუმენ
ფოტო: DΛVΞ GΛRCIΛ / Pexels
