ხშირად დასმული კითხვები სამეფო ოჯახის კრიზისის შესახებ

კვლევამ აჩვენა, რომ ექვსი ემიგრანტიდან ხუთი საზღვარგარეთ ცხოვრების მიუხედავად, ოჯახური კრიზისის დროს სამშობლოში დაბრუნების საჭიროებას გრძნობს. ამ მოვლენამ განსაკუთრებული აქტუალობა მოიპოვა მას შემდეგ, რაც WHO-ს მონაცემებით კიბოს შემთხვევები მსოფლიოში მატულობს, ხოლო ემიგრანტები რთული არჩევანის წინაშე დგებიან — ოჯახის მხარდაჭერა თუ კარიერული სტაბილურობა.

რატომ ბრუნდებიან ემიგრანტები ოჯახური კრიზისის დროს?

პასუხი მარტივია — ღრმა ემოციური კავშირი მშობლებთან არ იშლება მანძილის გამო. ფსიქოლოგების კვლევები გვიჩვენებს, რომ კრიზისის მომენტებში ადამიანები ინსტინქტურად ეძებენ თავიანთ “უსაფრთხო ჰარბორს” — ხშირ შემთხვევაში ეს არის სამშობლო და ბიოლოგიური ოჯახი. გრძელვადიანი ემიგრაცია ვერ ამცირებს ამ ფსიქოლოგიური საჭიროების ძალას.

“ემიგრაციის წლების განმავლობაშიც კი, კრიზისის დროს ადამიანი პირველ რიგში ბიოლოგიურ ოჯახზე ფიქრობს” — განმარტავს ფამილიური ფსიქოლოგი მაია გოგიბერიძე.

Sheni Network

როგორ აღწევს ოჯახური კრიზისი ემიგრანტებს?

სწრაფი კომუნიკაცია ამ შემთხვევაში ორმხრივ როლს თამაშობს. დადებითი მხარე — ცნობები მყისიერად მიდის, ნეგატიური — ემიგრანტები ისეთივე სტრესს განიცდიან როგორც ადგილზე მყოფნი. სმარტფონის წყალობით, გამოუსადეგარი მანძილი ფსიქოლოგიურ თვალსაზრისით იკლებს, მაგრამ ფიზიკური დისტანცია მაინც პრობლემად რჩება.

რას ნიშნავს ოჯახური ერთგულება ემიგრაციაში?

პასუხი კომპლექსურია — ეს არის ბალანსი ორ სამყაროს შორის. ძველი თაობის ქართველი ემიგრანტები ოჯახურ ვალდებულებებს უპირატესობას აძლევდნენ. თანამედროვე ემიგრანტები კი ცდილობენ ინტეგრირდნენ ახალ გარემოში, მაგრამ ღრმა ღირებულებები ქართული რჩება. შედეგი — შინაგანი კონფლიქტი დავალებებს შორის.

მსოფლიო ფსიქიატრიულ ასოციაციის კვლევის თანახმად, ემიგრანტები კრიზისის დროს 3-ჯერ მეტ სტრესს განიცდიან ვიდრე ადგილობრივები.

კვლავ უბრუნდებიან თუ არა ემიგრანტები დროებით მობრუნების შემდეგ?

სტატისტიკის მიხედვით, 78% ემიგრანტისა რომელიც ოჯახური კრიზისის გამო მოკლევადიანად ბრუნდება, მკვიდრ საცხოვრებელ ქვეყანაში ისევ მიდის. მიზეზები ლოგიკურია — დამკვიდრებული ცხოვრება საზღვარგარეთ ძნელად იტოვება, ხოლო კრიზისის წყვეტისთანავე რეალურობა ისევ ირღვევა სამშობლოში.

როგორ არეგულირებენ ვიზების და მგზავრობის საკითხებს?

ეს ერთ-ერთი უდიდესი პრაქტიკული გამოწვევაა. კრიზისული სიტუაციები არ ელოდება ვიზის გაფორმებას ან ბილეთების ლოთობას. ხელახლა პროცესი ღირს დროისა და ნერვების. ემიგრანტები ხშირად ამბობენ, რომ საერთაშორისო მიგრაციის ორგანიზაციის მონაცემებით ყველაზე რთული სწორედ სწრაფი მობილურობის საკითხია.

“კრიზისის დროს ყოველი მიღებული საათი ოქროსფერია, მაგრამ ბიუროკრატიული პროცედურები ვერ ითვალისწინებს ემიგრანტების ემოციურ მდგომარეობას” — აღნიშნავს ადვოკატი თამარ ხოშტარია.

ზღუდავს თუ არა ფინანსური საკითხები ასეთ მგზავრობებს?

სამწუხაროდ, ხშირ შემთხვევაში კი. შეუგეგმავი მგზავრობა ანგარიშგარეშეა, განსაკუთრებით სამუშაო დღეების დაკარგვის გათვალისწინებით. ბევრი ემიგრანტი ვერ ახერხებს მალე მოსვლას ფინანსური სირთულეების გამო. მაგრამ ცოცხალი ოჯახური კავშირები ხშირად აიძულებს ფინანსურ გაძღენებსაც კი.

როგორ მოქმედებენ კულტურული განსხვავებები?

ამ შემთხვევაში სწორედ ქართული მენტალიტეტი ანიშნებს ღრმა ვალდებულებას. დასავლური კულტურა ხელს უწყობს ინდივიდუალურობას, მაგრამ ქართული ღირებულებები ოჯახურ კავშირებს განსაკუთრებული ადგილი უჭირავს. შედეგად, ემიგრანტები ხშირად ორ კულტურულ სისტემას შორის ბალანსს ეძებენ.

რამდენ ხანს რჩებიან ემიგრანტები კრიზისის დროს?

პერიოდი მერყეობს რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე. ყველაფერი დამოკიდებულია კრიზისის ხასიათსა და ოჯახურ გარემოებებზე. სამედიცინო პრობლემების შემთხვევაში ხშირად გრძელვადიანი ყოფნაა საჭირო, რაც ყოველდღიურ ცხოვრებას რთულებს და ახალი გამოწვევების შექმნას იწვევს.

ევროსტატის კვლევის მიხედვით, ოჯახური კრიზისის დროს ემიგრანტები საშუალოდ 6 კვირას რჩებიან სამშობლოში.

ზღუდავს თუ არა სამუშაო ვალდებულებები ასეთ გადაწყვეტილებებს?

კი, ეს ერთ-ერთი უძლიერესი ფაქტორია. დასავლეთში სამუშაო ეთიკა ხელს ვერ უწყობს შეუგეგმავ შვებულებას. ემიგრანტები ხშირად შიშობენ სამუშაო ადგილის დაკარგვას ან კარიერული რეპუტაციის დაზიანებას. ამიტომ ვლინდება მტანჯავი არჩევანი — პროფესიული სტაბილურობა ვერსუს ოჯახური ერთგულება.

ჯერ კიდევ გაქვთ კითხვები ემიგრაციისა და ოჯახური კრიზისების შესახებ?

ბუნებრივია ასეთი სიტუაციები ბევრ კითხვას წარმოშობს. თითოეული ემიგრანტის ისტორია უნიკალურია, მაგრამ გამოწვევები მსგავსია. მთავარია გახსოვდეთ — არც ოჯახური ერთგულება და არც პროფესიული მიზნები არ არის მუტლაკი. ძლიერი ადამიანი ყოველთვის ხელოვნურ ბალანსს პოულობს, რომელიც მისი კონკრეტული გარემოებების შესაბამისად იქმნება.